joepiedepoepie weer internet

donderdag 10 september 2009

Eerst en vooral een berichtje aan mijn lieve zus: ja Dietse de diamanten spellekes zalek oop mijne buik meuge schrijve waant toens est generale weke veur Tante Wanne en zoender Wanne moete repetere zoe Sonja nie zien zitte zun!!!!Vrie spijtig!!!

En nu zal ik trachten even terug te spoelen voor allen die mijn epistelkes op prijs stellen-))

Vanaf onze

aankomst tot NU is het tetter tetter TETTTEEEER van 's morgens vroeg. 'k Moet niet meer zeggen zeker... ik weet zelfs niet meer hoe ik Waabiesabie moet schrijven. Ja... het is meer dan een jaar geleden dat Nandeke nog Wetters mocht klappen. En of ze haar schade al ingehaald heeft!Dat we al een beetje "voos" getetterd zijn, is zeeeeer zacht uitgedrukt.

Super-goed nieuws is dat we hier een zonnig weertje hebben om van te snoepen! Onder onze witgouden trouwring prijkt zelfs al een duidelijk wit streepje.

Minder goed nieuws wat mij betreft: ik was 10 dagen op weg met twee "rushing ladies"
gedurende nu al TWEE DUIZEND DRIEHONDERD VIJFTIG KM.
"Rushing on my honeymoon" zou dat geen spannend boek kunnen worden? Zal het maar niet doen want er zouden teveel ingehouden vloeken in voor komen.

Terwijl ik eraan denk: Dietse zoede oens ne kier d' adresse van de kinders keune bezoorge? We wille koartses schrijve moar wemme ulder adres nie mee. Ja wij were!En soorie moatses {Martine en Johan) da van uldere kenneme uuk nie van buite...dus??

Allez tot hier een korte inleiding....

Donderdag 3 september

Na het trotseren van eindelooooze files en 'k weet niet hoeveel wegenwerken, wachtte ons een hartelijk en warm onthaal op Fifth Avenue in Pointe-Claire. Lore, een 80-jarige,zeer kranige Duitse dame ontving ons met open armen. Ze had bovendien een schitterende maaltijd voor ons klaar. Een gezellig huis omarmde ons meteen.

Nu wil Michke een paar fotootjes plaatsen. Dus tot straks. Intussen ga ik naar Venus en Serena kijken in de dubbels tegen twee Russinnen.