donderdag 17 september
Om te vermijden dat het vanavond weer niet lukt, nu een paar schrijfselkes.
Na de middag, trekken Michke en ik erop uit. Zomaar gaan cruisen houdt geen enkel gevaar in dankzij ons Tommeke.
Ze zitten me hier alweer achter de veren.Ik besluit verstandig om me gereed te maken om te vertrekken. See you all later this evening...I hope xxx
donderdag 17 september 2009
nog 1 dag in te halen
woensdag 16 september
Gisteren in London airport onze eigen auto opgehaald bij Alamo en dus met ons tweetjes de terugweg aangevangen. Goed wagentje, een suzukietje remmen piepen wel een beetje. Wij volgen Tommeke en Nande doet haar zin. Toch komen we ongeveer samen aan bij DE VLAEMINCK een bedrijfje waar ze alle groenten en fruit vers van het land in hun geimproviseerde winkel te koop leggen. Vinden de klanten niemand thuis dan nemen ze maar zelf het nodige en leggen het geld in een doosje. Straf hee! 't Zou bij ons ook waar zijn! Er staan hier tenandere veel van die kraampjes onbewaakt langs de baan. Na een plezante babbel met de 80-jarige bazin (een kranig oudje met rouwbandjes aan de nagels en van Ingelmunster afkomstig)zetten we onze weg verder. Michke heeft nog eens haar "westvlaams" kunnen boven halen en is dus in haar sas.
We zijn nu al donderdag en eigenlijk had ik dit alles gisteren moeten schrijven maar ons Nandeke stond al van halfnegen gereed om ons naar ons beddeke te sturen. We voelen ons hier 's avonds echt "buiten gekuist"... Niettegenstaande ze uiterst gastvrij is, vrees ik dat ze een of andere avond de stoelen omgekeerd op tafel zet-))
Waarom een half uur vroeger dan anders? We hebben 300 km voor niets gereden. Op weg naar de Niagara Falls kwamen we terecht in een file Canada waardig...eindeloos dus en Nande, die zelf ook de Falls nog eens wou zien,reed zelf en besliste rechtsomkeer te maken. Ze was blij dat ze thuis was.
Michke mag, na drie weken, nog eens haar hartje ophalen en maakt haar overheerlijke witloofrollekes met hesp en kaas.
Ik schrijf wel altijd:foto's volgen maar de tijd ontbreekt.
We zien jullie nog steeds graag. xxx
Gisteren in London airport onze eigen auto opgehaald bij Alamo en dus met ons tweetjes de terugweg aangevangen. Goed wagentje, een suzukietje remmen piepen wel een beetje. Wij volgen Tommeke en Nande doet haar zin. Toch komen we ongeveer samen aan bij DE VLAEMINCK een bedrijfje waar ze alle groenten en fruit vers van het land in hun geimproviseerde winkel te koop leggen. Vinden de klanten niemand thuis dan nemen ze maar zelf het nodige en leggen het geld in een doosje. Straf hee! 't Zou bij ons ook waar zijn! Er staan hier tenandere veel van die kraampjes onbewaakt langs de baan. Na een plezante babbel met de 80-jarige bazin (een kranig oudje met rouwbandjes aan de nagels en van Ingelmunster afkomstig)zetten we onze weg verder. Michke heeft nog eens haar "westvlaams" kunnen boven halen en is dus in haar sas.
We zijn nu al donderdag en eigenlijk had ik dit alles gisteren moeten schrijven maar ons Nandeke stond al van halfnegen gereed om ons naar ons beddeke te sturen. We voelen ons hier 's avonds echt "buiten gekuist"... Niettegenstaande ze uiterst gastvrij is, vrees ik dat ze een of andere avond de stoelen omgekeerd op tafel zet-))
Waarom een half uur vroeger dan anders? We hebben 300 km voor niets gereden. Op weg naar de Niagara Falls kwamen we terecht in een file Canada waardig...eindeloos dus en Nande, die zelf ook de Falls nog eens wou zien,reed zelf en besliste rechtsomkeer te maken. Ze was blij dat ze thuis was.
Michke mag, na drie weken, nog eens haar hartje ophalen en maakt haar overheerlijke witloofrollekes met hesp en kaas.
Ik schrijf wel altijd:foto's volgen maar de tijd ontbreekt.
We zien jullie nog steeds graag. xxx
vanavond keren we onze matras!
dinsdag 15 september
Vroeg op en om 9 uur vertrekken naar London voor een rit van 3 uren. Rustige route en genieten van het landschap. Zetten Fernande af voor haar jaarlijkse check-up voor haar hart. Een academisch ziekenhuis zoals bij ons het UZ. Wij trekken naar een immens shoppingcentrum met 'k weet niet hoeveel in- en uitgangen. We stappen dus zomaar ergens binnen en amaaiiii: de tijd heeft hier stil gestaan of anders heeft men in de jaren stillekens onze Inno uit de Veldstraat naar hier verscheept de oudere madammekes incluis.Michke koopt er zich een nieuwe paraplu...of all things...
Plots staan we toch in een oogverblindende mall. 10 keer onze Veldstraat en 5 keer 't Zuid! En overal worden we met "Hello! How are you to-day? Can I help you ladies?" aangeklampt. Ladies!!...in short en op ons crockskes-)))) En fotootjes nemen natuurlijk. Aan een blinkend standje worden we aangesproken door 2 Grieken die hun pottekes zalf met een ondefinieerbaar product uit de Dode Zee aan de m.. vrouw willen brengen. Tuurlijk wordt Michke het proefkonijn. Het meisje wil haar persee overtuigen dat haar pigmentvlekken zullen verdwijnen na 4 behandelingen. Ik zie haar ongelooflijke oogjes al blinken. De prijs brengt haar op andere gedachten 300 dollar maar we krijgen er een cadeautje bij. Toch maar niet ook niet voor 100 dollar zoals ze voorstelt.Ik sluit (kijk zie weer assertief) het onderonsje af met een schouderklopje voor de Griekse schone en zeg: "Have a nice day!" en Mich volgt dankbaar in mijn spoor.
Een paniekerige Fernande (ze kon ons niet bereiken met haar gsm) beantwoordt overgelukkig onze oproep. We gaan haar ophalen en keren huiswaarts. Weer 300km gedaan vandaag. Vroeg naar bed. Half negen!!! Niet te geloven !!!
Foto's moeten nog volgen. Bye love you all!
Vroeg op en om 9 uur vertrekken naar London voor een rit van 3 uren. Rustige route en genieten van het landschap. Zetten Fernande af voor haar jaarlijkse check-up voor haar hart. Een academisch ziekenhuis zoals bij ons het UZ. Wij trekken naar een immens shoppingcentrum met 'k weet niet hoeveel in- en uitgangen. We stappen dus zomaar ergens binnen en amaaiiii: de tijd heeft hier stil gestaan of anders heeft men in de jaren stillekens onze Inno uit de Veldstraat naar hier verscheept de oudere madammekes incluis.Michke koopt er zich een nieuwe paraplu...of all things...
Plots staan we toch in een oogverblindende mall. 10 keer onze Veldstraat en 5 keer 't Zuid! En overal worden we met "Hello! How are you to-day? Can I help you ladies?" aangeklampt. Ladies!!...in short en op ons crockskes-)))) En fotootjes nemen natuurlijk. Aan een blinkend standje worden we aangesproken door 2 Grieken die hun pottekes zalf met een ondefinieerbaar product uit de Dode Zee aan de m.. vrouw willen brengen. Tuurlijk wordt Michke het proefkonijn. Het meisje wil haar persee overtuigen dat haar pigmentvlekken zullen verdwijnen na 4 behandelingen. Ik zie haar ongelooflijke oogjes al blinken. De prijs brengt haar op andere gedachten 300 dollar maar we krijgen er een cadeautje bij. Toch maar niet ook niet voor 100 dollar zoals ze voorstelt.Ik sluit (kijk zie weer assertief) het onderonsje af met een schouderklopje voor de Griekse schone en zeg: "Have a nice day!" en Mich volgt dankbaar in mijn spoor.
Een paniekerige Fernande (ze kon ons niet bereiken met haar gsm) beantwoordt overgelukkig onze oproep. We gaan haar ophalen en keren huiswaarts. Weer 300km gedaan vandaag. Vroeg naar bed. Half negen!!! Niet te geloven !!!
Foto's moeten nog volgen. Bye love you all!
Abonneren op:
Posts (Atom)