donderdag 24 september
' k Weet niet wat Michke weer uitgehaald heeft met de pc maar 't was een geslaagde fout voor een keer...
Ik wil beginnen aan mijn blog, kom voor de pc zitten en zie een hele reeks foto's van onze reis. Willen jullie geloven dat het PRACHTIG was!!! Amaai nie!!! Zo'n mooie foto.s!!! En daar zijn we overal geweest. Niet te geloven!!!! Toch blij dat we dat allemaal gezien hebben.
Nu over St-Jacobs. Een uurke of twee rijden en dan terug. Dus ongeveer een goeie 300 km. Ondanks we die afstanden al gewoon zijn, terug in Goderich weer uitgestapt zo gezwind als twee ijzeren hekken. Zo'n klein autootje is toch niet dat als je in een grote, comfortabele wagen gezeten hebt.
In elk geval: het is een schitterende trip naar het land van de Amish en de Menonites. Jullie weten wel, dat zijn die mensen voor wie de tijd bleef stil staan.
Ze hebben verzaakt aan alles wat maar enigszins naar techniek ruikt (of riekt voor hen). Ze kleden zich nog "voorhistorisch", de vrouwen in lange kleren en een wit mutsje, de mannen in streng blauw en een zwarte hoed. Ze verplaatsen zich met paard en kar (rijden gelukkig op de shoulders),oogsten hun corn nog met de hand en gooien die nog in een kar met een paard ervoor. Hun prachtige meubels maken ze nog ambachtelijk zonder enige machine. Echt ongelooflijk en bewonderenswaardig.
Maaaar: 't zijn toch enigszins commercanten. Elke donderdag en zaterdag houden ze een grooooote markt die ze ook met paard en kar bevoorraden. We weten niet wat we zien! Onze vlooienmarkt bij St-Jacobs en de markt op vrijdag,zaterdag en zondag verdwijnen in het niets... beter nog: deze markt overspant zeker een hectare en ik overdrijf niet. We zijn overdonderd door zoveel volk en zoveel koopwaren. Niet normaal!!! Je kan daar over de koppen lopen. Om er iets te eten te krijgen,moet je eindeloos in de rij staan. We eten in de auto een halve meloen op. Jullie zullen bet
beter op de foto.s zien dan dat wij het kunnen beschrijven. We kopen sweet corn die Michke met haar sterke hand van de bladeren ontdoet...ik moet het opgeven na 1 kolfje met die verdomde duimen van mij.
Een wijs besluit van ons om niet de ganse markt te doorlopen, ook de grote meat-,fish- en groceryhall laten we links liggen en vertrekken naar het centrum van St-Jacobs. Winkeltjes om verliefd op te worden! We moeten letterlijk vluchten als we denken aan de ruimte in onze koffers....We keren tevreden terug van St-Jacobs en nu eens niet van de Carrefour.
Had nooit gedacht dat ik nog eens een hoogdag zou beleven in St-Jacobs...is ooit zo geweest in een lang verleden.(knipoog naar wie daar meer over weet)
Saluutjes en zoentjes aan jullie die dit lezen... reageren mag altijd.XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
