donderdag 10 september 2009

nog op zondag






Ben vergeten schrijven dat we nog een avondlijk ritje?! maakten naar l'ile d'Orleans. God mag weten hoe de mensen daar aan hun boodschappen geraken. En dat heet dan de graan-en appelschuur van de streek te zijn. Wel een mooi landschap met mooie huizen maar that's it.

Maandag 7 september

Ontbijt met droge scrambled eggs en wij weg naar Quebec.Eerst nog terug naar de IGA voor foto's en commiskes. Nu wel gelukt! En dan naar Quebec.Gans anders dan Montreal.Misschien zou intiemer een gepast adjectief zijn maar daarvoor is het ook te groot en te crowded. Bergop bergaf zien we niet zitten dus zetten we ons maar in een koets voor een toerke van een uur. Echt een schande eigenlijk dat we zoiets nog niet in Gent deden! Zeker eens doen volgend toeristisch seizoen!
En kijk zie daar zie een laan lijk op Montmartre met een ganse bende schilders!Mooi, ontzettend mooi en schilderachtig vaneigens. Jullie zullen het moeten stellen met wat ik daarnet schreef want de geladen batterijtjes liggen nog in de auto....Begin van binnen een beetje kwaad te worden maar zeg niets. Ben ik een brave of ben ik een brave?
Na de toer: batterijtjes halen en wandelen langs de kade. Even verpozen waar een talentvolle zangeres haar liedjes ten beste geeft en zo haar cd's promoot.Tot hiertoe het tweede mooiste moment voor mij.(Kim niet vergeten he). Maar mijn twee haastige madammen willen weer verder en ontzeggen mij zo het laatste kwartierke van Louisettes schitterend optreden.Nog zeg ik niets. Zuchten en puffen om een eetgelegenheid te vinden. We belanden eerst in een indoor-market langs de haven.ENORM!!!! Het zou queuen worden voor een visgerecht dus wij weer weg.
Weer zuchten en mopperen langs de straat vol galerijen met af en toe een gesloten restaurant. Eindelijk een pizzeria waar men nog geld wil verdienen.Lekker!

Dan al "tomtommend" terug. Na tig kilometers een kopje koffie in een magnifieke bar met talloze tv-toestellen. En kijk zie daar zie Kimmeke speelt tegen Li in de kwart finale. Kim heeft de eerste set gewonnen met 6-0 en staat 3-3 in de tweede.Pas moyen de regarder la suite grrrrr de dames willen weg. Ik kook vanbinnen!!!

We besluiten om toch maar niet naar de walvissen te gaan kijken wegens te ver en te duur. Laatste nacht in La Camarine en morgen naar de 1000 eilanden.

Als de fotootjes moeten overeenstemmen, moet ik nu stoppen.

we gaan vooruit






Zondag 6 september

Eerst een beetje coca,brood,toespijs,fruit en sigaretjes kopen in de IGA.Man man man wat een overvloed, wat een keuze! Ik wil fotootjes nemen maar...ok je raadt het al...batterijtjes leeg en geen reserve. Sh..! Geeft niet:we komen morgen terug-)))

Sainte-Anne: een prachtige kerk! Rondomrond: een grote copie van Oostakker Lourdes en waarschijnlijk ijverend met Lourdes Frankrijk. Aha, hier vinden we al popkes voor Zantse en Dietse. Moeie benen verdrinken in een straf koffietje op een terraske van twee stoelen. Gelukkig bracht de patron ons een derde stoel onder de jaloerse blikken van andere uitgeputte bedevaarders. En wat hoor ik op de tv? Kim Clijsters zou spelen tegen Venus. Joepie!!! maar te vroeg kontent. Heb niet met mijn rushing ladies gerekend. Na heel wat gezaag toch mogen kijken samen met Debby, Jeroen en mijn lieve zus.En wat zegt mijn wederhelft? Voor mijn "straf" zouden we een dag langer blijven want Quebec kunnen we niet meer halen en we moeten ook nog naar de walvissen. Nog eens zoveeeel km. En ik denk in het geniep "ik zie elke dag twee baleinen in mijn bh en daarmee ben ik ook kontent.
En ons Kimmeke wint toch wel zeker... tsjiepeeeeeeee. En Michke wel 1000 keren bedankt dat ik mocht kijken.
Weer vroeg naar bed want het is morgen nog maar eens vroeg dag.

Michke vindt dat ik de mensen niet zoveel te lezen moet geven in ene keer. Dus is het nu weer aan haar.

Ik mag blijven schrijven !






Zaterdag 5 september

" Yes, we did " was het antwoord op Lores " Did you sleep well? "
Na een warm afscheid op naar Sainte-Anne-de-Beaupre (accenten staan hier niet op de querty).Vanaf nu volgen de heiligen-namen in een ijltempo elkaar op. Invloed van de katholieke Fransen allicht. Quebec: Je me souviens op de nummerplaten maar het Frans hier lijkt soms koeterwaals. Dan is ons Frans toch beter verstaanbaar. Als ze het onze horen,doen ze toch een beetje meer hun best... gelukkig!
"Met de hoed in de hand, komt men door het ganse land" is hopeloos verouderd. Vanaf nu zegge en schrijve men "Met de Tomtom in enz..."
Ons Nandeke is nog niet ingewijd in de GPS en wil het meerdere keren beter weten.Ons gepese-madam heeft nogal haar werk gehad met herberekenen!!!!
Enfin, we zijn toch op het nummer 10947!!! geraakt op de Boulevard de Sainte-Anne.
Auberge de la Camarine: een aanrader als je er niet mee inzit dat je drie kwartier aan de receptie moet wachten, dat ze op het terras slechts twee asbakjes hebben, je tussen drie en zes niks te drinken kan bestellen,dat het restaurant overbezet is en...... dat ze slechts EEEEEN tandenstokerke in huis hebben ennnn dat je zelf je bed moet opmaken.
Het moet wel gezegd dat het eten er voortreffelijk is als je bereid bent veel te betalen. Zelfs voor het ontbijt moet je acht dollar meer betalen als je een eitje wilt. Anders geen klagen! We hebben wel elders gegeten de volgende dagen.

Nu photo-time. Over naar helpdesk Michke.

't Is weer aan mij






Vrijdag 4 september

We zijn nog niet helemaal over onze jetlag maar gelukkig slapen we gelijk roosjes allez ja nu wel een beetje als veslenste.
Laat ontbijt maar een stevig met kaas en veel fruit.En voor de tigste keer luisteren naar hoe goed het in Manzanillo Mexico is. Nande blijft thuis bij Lore en bezoeken een goede vriend in de home. Wij zijn blij eens niet te moeten praten en vertrekken met ons tweetjes naar Montreal-centrum met een shuttlebusje. Daar in een grote bus en op een drie uur durende ontdekking van de stad met als highlight het bezoek aan de Notre-Dame. Verder foto's vanuit de bus en enkele in de buitenlucht... five minutes-stops.
Terug naar het vertrekpunt aan de Holiday Inn en lunch in het restaurant daar: Caesarsalad with chicken. Daar komen Lore en Nande ons ophalen. 's Avonds trakteren we hen in Romano Plaza. Lamskroontjes voor Michke en voor ons drie een visschotel.
Lekker gezond dus tot nu toe.

joepiedepoepie weer internet






donderdag 10 september 2009

Eerst en vooral een berichtje aan mijn lieve zus: ja Dietse de diamanten spellekes zalek oop mijne buik meuge schrijve waant toens est generale weke veur Tante Wanne en zoender Wanne moete repetere zoe Sonja nie zien zitte zun!!!!Vrie spijtig!!!

En nu zal ik trachten even terug te spoelen voor allen die mijn epistelkes op prijs stellen-))

Vanaf onze

aankomst tot NU is het tetter tetter TETTTEEEER van 's morgens vroeg. 'k Moet niet meer zeggen zeker... ik weet zelfs niet meer hoe ik Waabiesabie moet schrijven. Ja... het is meer dan een jaar geleden dat Nandeke nog Wetters mocht klappen. En of ze haar schade al ingehaald heeft!Dat we al een beetje "voos" getetterd zijn, is zeeeeer zacht uitgedrukt.

Super-goed nieuws is dat we hier een zonnig weertje hebben om van te snoepen! Onder onze witgouden trouwring prijkt zelfs al een duidelijk wit streepje.

Minder goed nieuws wat mij betreft: ik was 10 dagen op weg met twee "rushing ladies"
gedurende nu al TWEE DUIZEND DRIEHONDERD VIJFTIG KM.
"Rushing on my honeymoon" zou dat geen spannend boek kunnen worden? Zal het maar niet doen want er zouden teveel ingehouden vloeken in voor komen.

Terwijl ik eraan denk: Dietse zoede oens ne kier d' adresse van de kinders keune bezoorge? We wille koartses schrijve moar wemme ulder adres nie mee. Ja wij were!En soorie moatses {Martine en Johan) da van uldere kenneme uuk nie van buite...dus??

Allez tot hier een korte inleiding....

Donderdag 3 september

Na het trotseren van eindelooooze files en 'k weet niet hoeveel wegenwerken, wachtte ons een hartelijk en warm onthaal op Fifth Avenue in Pointe-Claire. Lore, een 80-jarige,zeer kranige Duitse dame ontving ons met open armen. Ze had bovendien een schitterende maaltijd voor ons klaar. Een gezellig huis omarmde ons meteen.

Nu wil Michke een paar fotootjes plaatsen. Dus tot straks. Intussen ga ik naar Venus en Serena kijken in de dubbels tegen twee Russinnen.