op naar Brussels

dinsdag 23 september

Ziet er niet naar uit dat de zon erdoor komt.
Twijfel wat we zullen doen.
Besluiten toch maar een ritje te maken in het binnenland. Amper op weg en kijk daar is Laura zie. Het wordt cruisen naar hartelust langs kalme baantjes, lukraak weggetjes in slaan en soms eens moeilijk keren als we in een dead end belanden.
Hier geen kans om een potje koffie te bemachtigen. Amaai, hier mag je toch geen pakje boter vergeten zijn bij het inkopen doen!

Blyth pakken ze nog binnen als het donker wordt. Brussels is niet veel beter.
Wel een mooi park en....historical cemetary. Allen (wij dus) daarheen. We komen uit aan de rand van een bos. Hopelijk zitten hier geen beren. Het is prachtig! Maar geen kerkhof te bespeuren. Wij stappen dapper verder want met de auto geen doorkomen aan.
Plots, out of nowhere, een open vlakte met een soort gras dat men enkel aan de overkant van de heuvel vindt. Dat dit bestaat, hebben we dus ook gezien in Canada-)))
Plus minus 9 grafstenen liggen er nog en 4 gedenkstenen staan nog overeind. Wie zou er ooit nog denken aan die mensen gestorven in de 19de en 20ste eeuw (laatste overledene in 1914)? Wij dus. Maar heel kort want de begraafplaats wordt bewaakt door wel 100 BIJTENDE lieveheersbeestjes. Tijdens ons 20 gelukkige jaren, hebben Michke en ik nog nooit zoveel op elkaar gemept.
Langsheen een kleurrijk veld, genieten we van de meest sappige aardbeien ooit.
Dan terug door kleine heuvels naar Goderich.

Nu nog een paar fotootjes en de kous is af voor vandaag. Ik doe mijn warme wintersokken aan want 't is hier koud aan de voeten 's avonds.

Lots of love from us to you all. xxxxxxxxxxxxxxxxx