Vandaag vertrekken met ons tweetjes naar Collingwood. (tip van een verkoopster uit een winkeltje in Bayfield)
Zalig cruisen langs kalme banen zonder getetter, genieten van de stilte en van mekaar. Radiootje speelt klassieke muziek.Heeeeerlijk!Het immense landschap blijft ons verwonderen. Indian summer toont zich in al zijn pracht.
We rijden langs dorpjes en stadjes langs het Huronmeer. Moet 'k weet niet hoeveel groter zijn dan onze Noordzee.
In Bruce county: een windmolenpark dat waarschijnlijk het aantal molens in Belgie ver overtreft, staat te blinken in de zon! Indrukwekkend!
Maeford. Heb uitroeptekens tekort!!!!!!!!!!!!!!!
Maken voor ons doen een lange wandeling in het park aan de zeilhaven. Meeuwen en ganzen... teveel om te tellen. Bloemenpracht waarbij onze Floralien in het niets verzinken.
Dan verder naar Collingwood. Overal duiken scarecrows (vogelverschrikkers) op: aan huizen, hekken, lantaarnpalen en heggen. Blijkt een jaarlijks scarecrow-festival waar een wedstrijd aan verbonden is.
Ook Halloween is hier al aan de orde. Pompoenen, maskers, kledij en alle bijhorende attibuten vind je in alle shops. Zantse en tante Thea zouden hier nogal hun hartje kunnen ophalen!
In Collingwood, eindelijk een big mac in 1 van de vele Mac Donalds.Zelfde smaak als bij ons...jullie missen op dit vlak niets. Wel op veel andere-)))
Dan terug een fikse wandeling langs de jachthaven. Alweer staan we daar te genieten dat het geen naam heeft.
Dan terug naar Goderich want nog heel wat kilometerkes te rijden. We geraken gewend aan de lange afstanden.
Plots op een wegwijzer: Water Falls. Wij slaan het baantje in. Moet thuis dringend naar de oogarts... blijkt WaLter Falls te zijn-))) We keren ons Suzukietje en Tommeke zijn madam loodst ons veilig naar de goede baan.
Verderop: Tirolien Village! Wij ernaar toe natuurlijk. En inderdaad: allemaal huizen in Tiroolse stijl. Vreemd en leuk.
In Goderich, installeren we ons op een bankje op 50 meter van Nandes huis....aperootje in de hand....en zitten in volle bewondering van de sunset te genieten. Een perfecte afsluiter van een hartverwarmende dag!
Bye for now. See you later. Love you all.
2 opmerkingen:
Als ik jullie commentaar nu lees, heb ik voor het eerst echt de indruk dat jullie pas nu echt aan het genieten zijn. Een genieten dat van veel dieper komt, wellicht zijn jullie de eerste drie weken in een rush beland waar jullie niet echt mee overweg konden met veel bijgepraat en een andere levenswijze ! Er is zo iets dat zegt : "2 is company, 3 is a crowd"
In het begin waren jullie als het ware overdonderd en tegelijk blij dat jullie het avontuur niet alleen moesten aanvangen in zo een immens land. Dat ondervind men soms maar na een paar weken (je weet allicht wel wat ik bedoel)
Samen op verlof daar moet het echt voor 1000% klikken en dat is niet altijd het geval.
Ja aan de miles wordt men stilaan gewoon (het zal raar doen eens terug in België die maar een speldekopje groot is,hier zijn de afstanden slechts een habbekrats en toch houd het ons soms tegen..)
De mails van Mich bekeken ivm de foto's op Picasa. Maar zoals eerder reeds gemeld, als men daar dan verder klikt naar de albums zie je toch niet alle mappen die je in je doorgezonden mail afzonderlijk vermeld.....vrie komiek !!! moar mich mee eu moeme doar zekers nie in verschiete hin !!!
Alé nog een dikke weke en de twie schuune zussen stoan ulder doar op te wachte zulle. Veur zekers te zijn goame wij spelciaal veur ulder were ne kier vroeg opstoan(zu iets mee de kiekes..) om diene morgespits te ontluupe hin. Zulange dadde nie schrijft dak een portebagage op de n'auto moe zette zulle we wel dezelfste pakage vinde gelijk dadde vertrokke zjt (mee allicht een klein beetse bij !!)
Ale tot in den droai, lovejoe en toedeloe xxxxxxxxxxxx
Ge zijt ulder hartje daar nogal aan 't ophalen hé!
Collingwood?! Daar woont Liw, mijn roomie! Had ik dat geweten dan konden jullie eens langsgaan om persoonlijk de groetjes van Haaidie te bezorgen met een dikke knuffel erbij.
't Begint te korten hé moedertjes. Geniet nog maar met volle teugen.
Baai de weej, Jasper is vorige week naar de eeuwige jachtvelden vertrokken. Hij heeft gespind tot het laatste moment. We missen hem wel maar het grote verdriet bleef achterwege. We zagen het al lang aankomen hé. Zondag rijden Frits en ik naar Duitsland. Daar gaan we Jasper z'n opvolger ophalen. Zelfde ras, andere kleur. Een schatje met heeeeeel grote oren.
Tot in den draai!
Liefs en vele groetjes van ons allen!
Een reactie posten